Reisverhalen - 2016 Portugal - Noord

2016-10-30 - Ressons-sur-Long
De reis is tot nu toe lekker vlot en zonnig verlopen. De avonden en ochtenden waren wel erg koud. In Monfragüe hebben we de laatste avond nog tot half twaalf buiten kunnen zitten, maar op de campings in Frankrijk was het gelijk het busje in en de kachel aan. Tijdens de rit genoten van het herfst kleurenspectakel en we hebben weer veel roofvogels gezien, voornamelijk buizerds en slechtvalken. De tweede stop wilden we op een camperplaats in het plaatsje Bellac gaan staan, maar het voelde niet goed aan. Wel een mooie camperplaats bij een parkje aan een rivier, maar we waren er erg vroeg en in het dorp was niet veel te beleven. Dan moet je binnen gaan zitten terwijl het nog licht is en kun je zwaaien naar alle langskomende wandelaars. Toch maar doorgereden naar de camping bij Saint Pardoux, een camping op een schiereiland in een meertje met ruime plekken en in een enorm mooie omgeving. Iets om te onthouden voor een volgende keer. Vandaag zijn we net Parijs voorbij gereden, met behoorlijk wat oponthoud op de Perifirique en hebben we een camping in de buurt van Soissons opgezocht. Morgen nog 5 uur rijden en dan zijn we weer thuis.

2016-10-27 - Malpartida de Plasencia
Zondag begon weer met regen, dus we hebben er maar een rustdag van gemaakt. Aan het einde van de middag nog wel even het stadje ingelopen. Deze week werd de Feira de Santa Iria gehouden en vanmiddag treden een paar folkloristische zang en dansgroepen op. Erg leuk om te zien, enthousiaste deelnemers en publiek. Het aantal buitenlanders was op één hand te tellen. Maandag de eerste etappe huiswaarts, dwars door Portugal richting NP Monfragüe. Mooie camping , maar ook weer regen, dinsdag maar weer een rustdag, toch ook wel lekker, niets te hoeven doen. Voor de woensdag besloten om met een gids het park in te gaan. Uiteindelijk met z'n zessen in soort jeep en met een rancher op pad. Hij kon goed vertellen over de historie van het park en de aanwezige dieren en planten. Het park omvat een stuk berggebied met diep uitgesleten rivierdalen. Op de verschillende kliffen nestelen vale gieren, die dan ook volop te bewonderen zijn, soms wel 50-60 vogels in de lucht. Het blijft een mooi gezicht om de vogels langs te zien zweven. Naast de gieren (Vale Gier en Monniksgier) ook nog herten en een vos gespot, dus onze dag was weer goed. Vandaag hebben we een wandeling in het park gemaakt. Ook erg mooi, maar blijkbaar maken we te veel lawaai, want geen hert kunnen bespeuren. De wandeling liep naar de bergtop Cerro Gimio en van daaraf waren natuurlijk wel weer gieren te bespeuren. Na de wandeling toch nog naar een uitzichtpunt gereden en nog een uurtje naar de gieren gekeken. We ontdekten twee jonge vogels, die regelmatig werden gevoed door hun ouders. Zodra de ouders in zicht kwamen, maakten ze een hoop kabaal en begonnen om eten te bedelen. Na nog een rit door de omgeving weer op de camping en achter een pilsje. Morgen beginnen we aan de rit naar huis.

2016-10-22 - Tomar
Deze week vanaf de camping in Nazaré uitstapjes gemaakt naar Alcobaça en Porto de Mos. In Alcobaça staat een groot kloostercomplex, mooi maar ook niet zo imposant als het kloostercomplex in Tomar. Verder was in het stadje zelf niet veel te beleven. Porto de Mos is bekend door zijn leuke kleine kasteel met groene puntdaken op twee van de torens. Weer lekker ronddwalen door het kasteel en de straten van het stadje. In Porto de Mos hadden we schitterend weer, maar helaas terug op de camping kwamen we in een mistbank terecht. Op een tussenliggende geplande rustdag hadden we gelukkig wel goed weer en konden we lekker in de zon luieren bij het busje. Donderdag weer op weg verder naar het zuiden over smalle wegen door het kustgebergte, aan de huizen langs deze weg zou je niet zeggen, dat Portugal een arm land is, Wassenaar is er soms niets bij. Bij het surfplaatsje Baleal gestopt voor een kop koffie. Baleal ligt op een rots vlak voor de kust en is door een zanddam verbonden. Leuk om overheen te rijden. Op de parkeerplaats nog even een camper bewonderd, die naast twee kalven van honden ook nog een fors hangbuikzwijn hadden, stinken... Bij de koffie genoten van het gekrioel op het strand. Blijkbaar is dit de surf hotspot, tientallen surfers op zee en verschillende groepjes op land met droogzwem lessen. Ons zuidelijkste punt was het dorpje Casal do Moinho, waar we Edgar's huis zijn gaan bekijken. Daarna terug naar het dorp Óbidos, waar we op een camperplaats terecht konden. Óbidos is een klein romantisch gelegen dorp met een intacte stadsmuur en één van de meest toeristische punten in de omgeving. Voor ons was het wandelen over de stadsmuur en het zwerven door achteraf straatjes het leukst. Óbidos is ook bekend om zijn kersenlikeur, die wordt geserveerd in chocolade cupjes. Bijna elk winkeltje in de hoofdstraat verkoopt het en je ziet dan ook iedereen er van genieten. De volgende dag zijn we nog even het stadje ingelopen om de sfeer te proeven. We waren weer niet de enigen, bij het ontbijt zagen we al de eerste touringcars leegstromen. Na nog een bak koffie zijn we weer op pad gegaan met het busje en naar de camping van Tomar gereden. Bij ons vorige bezoek was de camping goed bevallen en hadden we van het plaatsje zelf niet veel gezien omdat we vroeg in Fátima wilden zijn. Vandaag hebben we een rondwandeling door het dorp gemaakt en zijn 's-middags terechtgekomen bij een revalidatiecentrum, waar een inzamelactie werd gehouden. Er was een route door het gebouw uitgezet met een tiental straatartiesten als levende beelden. Erg knap om zolang stil te staan, één van hen was pas geleden in het Guiness Book of Records terechtgekomen met een record van 15 uur. Op de terugweg naar de camping begon het weer te regenen, dus snel het busje in.

2016-10-16 - Nazaré
De volgende dag Tomar weer vroeg verlaten om op tijd in Fátima te zijn. In Fátima vond op 12 oktober de laatste lichtjesprocessie van dit jaar plaats en dat wilden we graag meemaken. We hadden al gehoord dat het erg druk wordt, er zijn geen campings in de buurt, maar overnachten op de parkeerterreinen van het heiligdom is toegestaan. We vonden een mooi plekje aan een voetpad, zodat aan die kant geen andere camper of auto kon komen staan. Het terrein is inderdaad megagroot en werd in de loop van de dag geheel gevuld, rijen met campers en overal tussendoor personenauto's. Onderweg bij benadering van Fátima zagen we al overal groepjes pelgrims, die lopend op weg waren. Er wordt ook volop gekampeerd, op elk grasperkje staan één of meerdere tenten. Hele families die daar overnachten en gezellig bezig zijn het middageten te bereiden. Overal picknickbanken en toiletten, echt ingericht op veel bedevaartgangers. 's-Middags het terrein en de diverse gebouwen bekeken, ruim en modern opgezet. Hier was het voor het eerst mogelijk echte kaarsjes te branden, meestal zijn er alleen elektrische lampjes die na een muntinworp gaan branden. Anja heeft er gelijk één van bijna een meter gekocht en aangestoken. Je moet wel een stil plekje op het kaarsenrek uitzoeken, anders verdwijnt je kaars in notime in een grote vuurzee. Veel mensen zie je handenvol kaarsen zo in het laaiende vuur gooien. Dit heiligdom gedenkt de verschijning van de maagd Maria aan 3 herderskinderen in 1911. De lichtjesprocessie was inderdaad de moeite waard om te bekijken. Erg indrukwekkend, alle toeschouwers hebben een brandende kaars en in de processie wordt een beeld van Maria het plein rondgedragen, voorafgegaan door allerlei vertegenwoordigers van groepen pelgrims met hun eigen vaandel. Door de vorm van het plein krijg je een mooi overzicht op het volle plein met één grote lichtjeszee. De volgende ochtend nog de sluitceremonie bekeken en een wandeling gemaakt naar het dorpje van de herderskinderen, waar hun geboortehuizen bezocht kunnen worden. Daarna weer in het busje gestapt en een camping opgezocht bij het stadje Nazaré aan de kust. De camping ligt wat ver weg van het stadje en van de zee, maar is verder prettig stil. We blijven hier een paar dagen om van hieruit één en ander in de omgeving te bekijken. Gisteren hebben we het klooster van Batalha en de burcht van Ourém bezocht. Het klooster viel ons wat tegen na wat we in Tomar hadden gezien, wel een hele mooie nooit afgebouwde kapel. Zowel de opdrachtgever als de architect zijn vroegtijdig overleden, waardoor de kapel nooit is afgemaakt. Vandaag een wandeling van de camping naar Nazaré gemaakt door de duinen en naaldbossen. Hier wordt nog volop hars gewonnen, aan elke boom hangen minstens twee bakjes. De hars wordt verzameld en in grote kannen gedaan. Vervolgens gaat men de hars destilleren. De vluchtige stof die vrij komt bij het destilleren is terpentijnolie. Terpentijn wordt nog steeds veel gebruikt in de lak- en verfindustrie. In de farmaceutische industrie vindt de olie toepassing in pijnstillende smeersels en hoestdranken. De harde substantie die achterblijft na het destilleren van de terpentijnolie wordt onder andere gebruikt voor het maken van vernis, huishoudzeep en inkt. In Nazaré was net een kampioenschap surfen bezig, de surfers werden door jetskies door de branding geholpen. De golven bij Nazaré zijn erg hoog doordat er een zeecanyon voor de kust ligt, die de golven hoog opstuwt. Hierdoor is het surfen bij Nazaré wereldberoemd, recordgolven waren wel 30 meter hoog. Terug op de camping ging het regenen, dus weer snel douchen en het busje in.

2016-10-11 - Tomar
Vanuit Ponte des Três Entradas hebben we nog een aantal uitstapjes gemaakt met ons busje, de wandelingen die we wilden maken zijn anders niet te bereiken. Donderdag zijn we het hooggelegen deel van de Serra Estrelas ingereden, het hoogste punt, Torre, ligt op ruim 2000m, en daar begon onze wandeling. Die viel eigenlijk wat tegen, wel een mooi open gebied en veel struinwerk, maar veel van de meertjes waren inmiddels drooggevallen en we kruisten twee keer de toegangsweg, wat voor het gevoel niet goed aan doet. Op de terugweg nog gestopt en even in de zon gelegen bij een rivierstrandje bij het plaatsje Loriga, mooi ingericht met ligweiden en poeltjes. De autorit heen en terug was wel weer erg mooi, vooral de terugrit via de plaatsjes Cabeça en Casal do Rei, een lekkere smalle weg, diepe ravijnen en veel leistenen huisjes. Een andere veel leukere wandeling hadden we bij het plaatsje Piodão, in dit leisteengebied het meest bekende dorpje. Erg leuk om doorheen te wandelen, maar al behoorlijk toeristisch. We kwamen daar per ongeluk op een wandelpad terecht en besloten dat rondje maar te maken (6,5km). Een leuk smal pad langs een diep ingesneden dal naar een rivierstrandje en picknickplaats, ook weer idyllisch. Het pad terug aan de andere kant van de vallei was een stuk lastiger, al direct steil een smal en bochtig pad op, maar al snel een goed te bewandelen pad langs bebouwde en leegstaande terrassen, irrigatiekanalen en leistenen gehuchtjes. Zondag zijn we weer doorgetrokken naar Coimbra, de belangrijkste universiteitsstad van Portugal. De camping vonden we te ver van de stad, dus we hebben 2 nachten op de camperplaats doorgebracht. Dit lag in een park aan de rivier, achter de barakken van een zeilschool. Rustig gestaan en op loopafstand van het centrum, via een mooi verlichte wandelbrug de rivier Mendogo over. De universiteit en de oude en nieuwe kathedraal zijn hier de belangrijkste toeristische attracties Erg leuk om door die oude gebouwen van de universiteit te lopen terwijl er gewoon college wordt gegeven. Vandaag zijn we in Tomar aangekomen na een landschappelijk saaie rit door een lang lint van dorpjes. Alleen bij het dorpje Penela werden we even weer enthousiast door de contouren van een kasteeltje. Het was een leuke gerestaureerde burcht met een kasteel gebouwd op een rots. Het pad naar de ingang liep over een richel in de rots, lekker uitgesleten, geeft een echt oud gevoel. Het dorpje zat verder op slot, zelfs geen koffie te krijgen. In Tomar als eerste naar de Convento de Cristo geweest, een klooster gesticht door de tempeliers. Het complex bevatte naast de kloosters en de kerk, ook een paleis en een kasteel. Van deze zijn alleen ruïnes en de kasteelmuur nog overgebleven. De kloosters zijn erg groot, meerdere etages en rondgangen, dus heerlijk om in rond te dwalen. Ook leuke details, zoals de keukens, eetzaal en de hetelucht verwarming van het complex waar de monniken sliepen. De kerk is een kopie van de tempel in Jerusalem, mooi ingericht en gerestaureerd. Na een kleine 3 uur over het complex en de kasteelmuren te hebben gestruind, de camping opgezocht. Een leuke stadscamping, op loopafstand van het centrum, ruime plekken en goed sanitair.

2016-10-05 - Ponte das Três Entradas
Afgelopen week zijn we een aantal dagen in Porto geweest. Omdat het openbaar vervoer vanaf camping Vila Châ te omslachtig is, een half uur lopen en 3 kwartier in de metro, hebben we hadden besloten om een appartementje in de stad te nemen voor 4 nachten. Met hulp van de zoon van de campingbeheerder en internet een leuk appartementje in het centrum gevonden en gereserveerd. Het bleek een schot in de roos, alle afspraken netjes nagekomen, de verhuurster was al aanwezig, de locatie midden in het oude stadscentrum, appartementje kortgeleden geheel opgeknapt en voorzien van nieuwe Ikea meubeltjes. Alle straten lopen hier schuin af, het hoogteverschil tussen de rivier de Douro en het hoogste deel van Porto is wel 100 meter. De straten zijn ook bijna allemaal bestraat met kinderhoofdjes, erg leuk, maar dit verhoogt wel het straatlawaai, oordopjes in dus. Vlak bij het appartement hebben we een leuk restaurantje gevonden, goed, goedkoop en erg druk, reserveren verplicht! Ook het uitzichtpunt Passeio Virtudes was vlakbij. Elke avond genieten hier tientallen meestal jongeren van de zonsondergang, biertje erbij en lekker picknicken op het grasveld. Na twee dagen allerlei bezienswaardigheden te hebben bekeken hebben we onszelf getrakteerd op een bootreis over de Douro. Eindpunt was het plaatsje Pinhào, zo'n 80km verderop. Mooi heuvellandschap, de rivier wordt steeds smaller en hoe meer landinwaarts hoe meer druivenplantages. Onderweg door 3 sluiscomplexen gegaan, grote betonnen bakken waarin de hoogteverschillen van 20 tot 50 meter werden overbrugd. De catering aan boord was erg goed en aan het eind werden we nog getrakteerd op een portje met een pastel de nata, hmm. Gisteren weer onderweg gegaan naar de Serra da Estrela. Een mooie maar lange rit via slingerwegen langs de Douro en over een hoogvlakte, ruim 4 uur gereden. Onderweg nog even gestopt bij één van de dammen, die we met de boot zijn gepasseerd. Helaas geen boot te bekennen, dus niet kunnen bekijken hoe de sluizen vollopen. We zitten nu op een kleine camping met Nederlandse eigenaren bij het plaatsje Ponte das Três Entradas, genoemd naar de locale brug met 3 opritten, die twee riviertjes overbrugt. Vandaag een leuke wandeling gemaakt langs de rivier naar het plaatsje Avô en langs de andere kant weer terug. In Avô nog even de restanten van een kasteeltje bekeken, maar helaas geen cafeetje voor ons dagelijkse kopje meia de leite (koffie met melk) met pastel de nata kunnen vinden. Dus maar snel doorgelopen en bij de camping op het rivierstrandje in het zonnetje onze lunch gebruikt en even lekker liggen bakken. Ik heb snel nog even een bad in de rivier genomen, tot pret van allerlei kleine visjes die aan mijn benen begonnen te knabbelen.

2016-09-24 - Vila Châ
Weer een week verder. Afgelopen week is voor ons begonnen met een aantal rustige dagen op camping Do Paço. Zondag zijn we op de fiets naar Caminha gereden. Door de bergen heen, erg zwaar, smalle wegen met kinderhoofdjes, gravelpaden en 350 meter hoogteverschil. In Caminha wat rondgewandeld, weer leuke pleinen en straatjes. Via de kustweg weer terug naar de camping. Eerst over de provinciale weg, maar al snel door kustplaatsjes met boulevards en fietspaden door de duinen. Dinsdag zijn we weer onderweg gegaan, om de plaatsen Viana do Castelo, Barcelos en Guimarâes te bezoeken. In Viana do Castelo konden we terecht op een camperplaats bij de haven. Een groot parkeerterrein zonder voorzieningen, maar met uitzicht op de rivier en de Eiffelbrug. Het oude fort, de vissershaven en de oude straatjes zijn hier de leukste attracties. In Barcelos is de markt op donderdag het bekendste toeristische punt. Wij waren dan ook woensdag al vroeg in de middag op de camperplaats achter het zwembad. Het liep al lekker vol, we hadden nog net een plaatsje achterin, een rommelig en schuin aflopend stuk, maar gelukkig met vrij uitzicht op de rivier en de middeleeuwse brug. Wel weer eens erg lekker gegeten bij een restaurantje, waar we als enigen zaten. Ongelofelijk, dat die restaurantjes daarvan kunnen bestaan. En deze had ook nog behoorlijk veel reclamezuiltjes in het centrum van het stadje neergezet. De markt was inderdaad megagroot, er was van alles te koop. Wij vonden het deel van de markt, waar locale boeren hun waar aan de man brengen, het leukst. Op de stoffenafdeling zag Anja een leuk stofje aan de meter voor over het bed. We wilden graag 5 meter hebben, de verkoopster mat de stof ouderwets af per armlengte. Helaas net geen 5 meter, dus de koop ging niet door. De volgende stop was Guimarâes, ook een stadje met een leuk oud centrum en op een heuvel een kasteel en een paleis. Onze bus geparkeerd op één van de parkeerplaatsen bij het kasteel. Kwam er een zigeunervrouwtje op ons af, zij wilde wel op de auto passen. Wij maar hierin meegegaan, je weet maar nooit hoe je de auto terugvindt als je weigert. De leuke straatjes in dit stadje zullen Anja nog lang heugen. Ze ging flink onderuit op een smal stoepje en sloeg met haar gezicht op de grond. Resultaat: gekneusde hand, gekneusde ribben, een stukje van een tand weg en een gat in de bovenlip. We werden al snel heel lief geholpen door een vrouw die Anja meenam een kapperszaak in om zich te wassen en ze bracht een zak met ijs om zwellingen te voorkomen. Dat is niet helemaal gelukt, 's-avonds een dikke hand en dikke lip. Eén voordeel, ze heeft geen botoxbehandeling meer nodig. Maar snel door naar een camping aan de kust om een paar dagen rust te houden. We zitten nu in het plaatsje Vila Châ, op 200 meter van het strand en doen het even rustig aan. Het weer is momenteel iets minder, veel bewolking en mistvorming, waardoor het al snel koud aanvoelt.

2016-09-17 - Vila Praia de Âncora
Onze volgende stop is weer een camping in het NP Peneda-Geres bij het dorpje Entre Ambos-os-Rios. De rit er naar toe via de stadjes Ponte de Lima en Ponte da Barca. Beide stadjes hebben sinds de Romeinse tijd een brug over de rivier de Lima. Ook de huidige bruggen en de aangrenzende oude stadswijken zijn de moeite van het bekijken waard. In Ponte de Lima werd het 190 jarige bestaan van de huidige brug gevierd, een grote kledingmarkt, kermis en diverse optredens. Het was dan ook behoorlijk druk, zowel met locals als met toeristen. De camping, Lima Escape, ligt in een dennenbos met vrije staanplaatsen. Erg leuk om te staan en vooral de geur van het dennenbos was erg lekker. Het sanitair was helaas oud en verwaarloosd, gelukkig waren er niet veel mensen, zodat we op ons gemak de nog wel goed werkende toiletten en douches konden opzoeken. Het weer was deze dagen niet om over naar huis te schrijven, veel regen en de hele dag bewolking met temperaturen rond de 15 graden. We hebben nog wel een leuke wandeling kunnen maken naar het dorp Ermida, over kleine paadjes langs de rivier naar boven en via de verharde weg weer terug, in totaal toch 18km gelopen. Daarna hebben we nog een poging gedaan om een dagje te fietsen, maar na 6km moesten we opgeven vanwege de regen. Het dorp waar we heen wilden lag een paar honderd meter hoger en zat constant in de wolken. Terug op de camping werd het gelukkig al snel weer droog. s-Middags nog de nieuwe Duitse buren geholpen met het op de plaats krijgen van hun caravan. Hij had eerst een route tussen de bomen door gekozen, maar een boom bleef achter zijn luifel vastzitten :), gelukkig geen zware schade. Als dank werden voor een wijntje uitgenodigd en hebben we z'n viertjes gezellig zitten borrelen. s-Avonds wilden we het restaurant van de camping uitproberen. Het restaurant is ook voor mensen buiten de camping geopend en heeft een goede naam. Voor ons is het tegengevallen, Anja had bacalao besteld, een locale specialiteit, maar grote delen ervan waren niet te eten. Ook werden de schotels op koude borden geserveerd waardoor alles te snel koud was. Mijn octopus was overigens erg lekker. Vrijdag begon het weer op te knappen en zijn we onderweg gegaan naar de kust. Eerst via de dorpen, die we op de fiets hadden willen bezoeken. In Lindoso is een klein leuk kasteel, dat we uitgebreid hebben bekeken en in beide dorpen staan de oude graanschuren (espigueiros) centraal op hoog gelegen rotsplaten, goed voor wat mooie plaatjes. Onderweg wel veel verbrande stukken natuur gezien, hier en daar ook met afgebrande schuren en huizen, best wel beangstigend om te zien en doorheen te rijden. Verder door het NP naar het noorden. Bij het plaatsje Peneda staat een heiligdom, dat een kopie moet zijn van Dom Jezus bij Braga. Na een mooie slingerrit over smalle bergweggetjes kwamen we bij het heiligdom aan. Een mooie lange en verweerde trap met aan beide kanten kapelletjes met taferelen uit de bijbel. Vooral door het decor van de bergen rondom vonden wij dit mooier dan Dom Jezus bij Braga. Verder maar weer, op weg naar Valença, een grensstadje aan de rivier Minho, dat een groot fort en een leuke oude stad moet hebben. We waren van plan hier op de camperplaats te gaan staan, maar de locatie beviel ons niet. Een groot open en rommelig terrein onder het fort en we waren ook nog eens de enigen. Dus besloten om alleen het fort en de oude stad te bekijken en daarna weer door te rijden. Het fort was inderdaad gigantisch met lange dubbele wallen, de oude stad lag in zijn geheel binnen het fort. Daarna verder op weg naar de ACSI camping Do Paço bij Vila Praia de Âncora, een leuke camping in een eucalyptus bos. Goed sanitair en op 2km van het stadje met strand en winkeltjes. Vandaag alleen boodschappen gedaan en ons verder rustig gehouden.

2016-09-11 - Braga
Na een dagje rust bij het zwembad een dagwandeling gemaakt langs een riviertje (Termas de Tuela) met een rivierstrandje. Deze was ons aangeraden door de campingbeheerder, voor de door ons geplande wandeling door het hooggebergte van Montsinho was het te heet. Hij had gelijk, die dag werd het 38 graden, de stukken zonder schaduw waren ook op deze koelere wandeling lastig. Daarna weer opgebroken en via een bergroute naar het plaatsje Chavez gereden. Daar kwamen we terecht op een camperplaats achter een restaurant bij de rivier. Lekker badderen met een teiltje in de rivier en 's-avonds genieten van een streekmaaltijd in het restaurant. De volgende dag via alweer een mooie route naar Montealegre gereden. Een al wat meer toeristisch plaatsje met kasteel en interessant ecomuseum. Na Montealegre gekozen voor weer een camping in de bergen, camping Geres Greenpark. Onderweg bij een pauze bij de stuwdam van Paradela hadden we plotseling een lekke band. We stonden gelukkig net veilig in een hoekje in de schaduw geparkeerd. Dus de hulpdienst ingeschakeld, tafel en stoelen naar buiten en eerst maar wat lunchen. Het duurde wel wat lang, achteraf bleek dat in het noorden van Portugal meerdere plaatsen Paradela met een stuwdam bestaan. Na zo'n 3 uur verscheen er een hulpdienstwagen met een monteur, die het wel lukte de bouten van het wiel los te krijgen en het reservewiel te monteren. Rustig doorgereden naar de gekozen camping, omdat de velg en band van het reservewiel wel erg oud aandoen! Een kleine camping met alleen plaatsen voor puptentjes en een paar huisjes. Wij mochten op de parkeerplaats blijven staan. Wel erg rustig en de beheerder was erg vriendelijk en heeft ons op meerdere wandelingen en uitjes in de omgeving gewezen. De volgende dag dus eerst naar een naburig plaatsje om nieuwe banden te laten monteren, een soort KwikFit, dus we waren in een uurtje klaar en hebben die dag nog wat rond kunnen rijden en de locale bezienswaardigheden bekijken. Daarbij kwamen we wel telkens vast te zitten in de dorpskernen, leuke dorpjes, waarbij de straatjes steeds smaller worden. Je ziet hier ook veel oude graanopslaghuisjes, op hoge stenen pilaren, zodat de muizen er niet bij kunnen, en aan de zijkanten voorzien van openingen, zodat het graan kan drogen. De bergen vinden we hier, het nationale park Peneda-Gerês, veel interessanter dan in het park Montesinho, waarschijnlijk omdat we hier al snel boven de boomgrens zitten en bij het wandelen het uitzicht veel mooier is. We kunnen nu wel goed merken dat door de droogte regelmatig stukken natuur in brand staan, onderweg al veel rookpluimen en laaghangende rook, een avond vanaf de camping uitzicht op een felle bosbrand aan de overkant van het dal. Wel beangstigend, maar toch goed geslapen. Alle wandelingen beginnen wel op een afstand van de camping, elke dag moet dan wel het busje weer rijgereed worden gemaakt. We hebben leuke en mooie wandelingen gemaakt naar de waterval van Pincães en de 7 lagunes van Cabril. Vooral de laatste was een mooie wandeling langs de bergrug over het traject van de watertoevoer van de hogergelegen stuwdammen naar het dorp. De 7 lagunes zijn natuurlijk ontstane waterbekkens in de rivier, erg mooi en verfrissend om in te zwemmen. We hadden de meertjes lekker een uurtje voor ons alleen. Pas toen we net aanstalten maakten om weg te gaan, kwamen er andere mensen. Gisteren zijn we weer doorgereden naar Braga om weer wat aan cultuur te doen. Onderweg nog even gestopt bij de Rio Toco, ook een hier in de omgeving bekende badderplaats met uitnodigende wandelpaden en bruggetjes. Nog even gesproken met een mannetje, die stenen uit de rivierbedding aan het verzamelen was. Hij had 20 jaar in Luxemburg gewerkt en was sinds kort gepensioneerd en naar Portugal teruggekeerd en nu bezig met het inrichten van zijn tuin. De tuinman had hem aangeraden ringen van stenen rond de bomen aan te brengen en die lagen hier dus voldoende! We staan nu op de stadscamping van Braga en zijn vandaag de stad gaan bekijken. Veel gebouwen in barokke stijl, zowel buiten als binnen veel bewerkte ornamenten en bladgoud. s-Middags kwamen we toevallig terecht bij een volksdansoptreden, erg leuk om te zien, dat hierbij door het publiek, veelal ouderen, ook al snel een dansje wordt gedaan.

2016-09-04 - Gondesende
Na bijna een week hebben we weer internet. Onderweg wel wat geprobeerd, maar bereik was vaak te slecht. Via Parijs, Oradour-sur-Glane, de Baztan-vallei in de Pyreneeén, Burgos en Puebla de Sanabria zijn we gisteren in Bragança aangekomen, onze eerste stop in Portugal. Camping Paris-Est is oude bekende, maar nu voor het eerst ontdekt dat de camping langs de Marne ligt en dat je daar leuk kunt wandelen. In Oradour-sur-Glane zijn we gestopt om het oude dorp, dat is geconserveerd als oorlogsmonument, te bekijken. In de 2e wereldoorlog is hier de hele dorpsbevolking door de Duitsers omgebracht en daarna is het dorp in brand gestoken. De ruïnes zijn op last van De Gaulle bewaard als monument. Erg indrukwekkend om doorheen te lopen. Bij terugkomst op de camperplaats bleek ons busje compleet te zijn ingebouwd. Aan beide kanten nog geen meter ruimte. Weer wat geleerd: ervoor zorgen dat we zo parkeren, dat anderen er niet meer tussen kunnen! De route door de Pyreneeën hebben we zo gekozen dat we bij een camperplaats in de Baztan vallei terechtkwamen. Een mooie picknickplaats met toiletgebouw. We waren er vrij vroeg en dus het busje gelijk voor ons gunstig neergezet. Daarna nog een leuke wandeling gemaakt rond en over een nabijgelegen heuvel, waar de schapen en pony's vrij rondlopen. In Burgos zijn we van de camping naar de stad gewandeld (3,5km) en hebben daar wat rondgekeken. Door het geslenter en de hitte was dit toch wel erg vermoeiend. Hier kom je weer veel pelgrims tegen, die met de Camino de Santiago bezig zijn. We hebben nog even opgelopen en gesproken met een Nederlandse pelgrim, die al voor de 11e keer in Burgos was. Via het plaatsje Puebla de Sanabria, met een mooie oude stadswijk en een kasteel (was helaas gesloten) op een heuvel, via een leuke route door de heuvels doorgereden naar Bragança, waar we een nacht op de camperplaats onder de ommuurde oude stad hebben gestaan. De oude stad was erg leuk om doorheen en vooral omheen te lopen over de oude stadsmuren. Op een terrasje lekker zitten nagenieten met een gin-tonic. Zaterdag wat boodschappen gedaan en doorgereden naar camping Cebo Verde in het NP Montesinho. Een leuke kleine camping met smalle staanplaatsen onder de bomen, wat we met de huidige hitte (>35 graden) wel nodig hebben. Ons koelkastje red het echt niet met deze hitte, dus koude wijn en ijsblokjes kunnen we vergeten. Vandaag een wandeling van bijna 2 uur gemaakt, een ommetje via het dorpje Gondesende. De hitte en de vliegen en dazen maken het wandelen niet echt prettig.