Reisverhalen - 2017 Spanje - Catalonië

2017-10-31 - Parijs
In Lourdes kwamen we op een leuke kleine camping terecht, op 1km van het heiligdom. We zijn direct naar het heiligdom gewandeld om dit te bekijken. Mooie kathedralen en crypte en met een mis vanuit de 'grot'. Maar we waren er minder onder de indruk van, als vorig jaar in Fatima. Maandagochtend nog net buiten kunnen ontbijten, daarna begon het te miezeren. Busje weer ingepakt en op weg naar huis. Zonder tolwegen toch wel weer 3 dagen van 6 uur rijden. Via mooie N-wegen door golvende groene landschappen, met bossen en struiken in mooie herfstkleuren. Gisteren een overnachting op een camping bij Thyviers en vandaag bij Parijs. Tot nu toe onderweg mooi weer gehad, bij pauzes toch weer lekker in de zon, al voelt de wind best al koud aan. Morgen het laatste stuk over de N2 en door België naar huis. De versnelling van het busje blijft wat haperen, als we thuis zijn maar snel weer een afspraak maken met de versnellingsbakspecialist.

2017-10-28 - Agüero
Maandag weer naar Barbastro om de lekkende versnellingsbak te laten repareren, alles weer mee, want je weet maar nooit. Op de fiets Barbastro in, 7km, lekker fris. Met tintelende vingers een patisserie in voor een lekker kopje koffie. Anja heeft zitten smullen van haar romige merenque. De kathedraal bekeken en wat door de straatjes gewandeld/gehinkt. Tegen 1 uur weer terug bij de garage, busje nog niet klaar, werd net naar buiten gereden voor een proefrit. Maar tegen tweeën konden we hem weer meenemen. Weer terug naar de camping in Alquézar en nog een dagje van de rust en het uitzicht genoten. Woensdag weer op pad gegaan. Via een mooie route over smalle bergwegen rondom het NP de la Sierra y Cañones de Guara gereden. Tegen lunchtijd een mooi plekje gevonden op een rotspunt boven de rivier Guara. Tafel en stoelen uit het busje en genieten maar. Stopte er een motorrijder met de uitroep “lekker plekje hebben jullie!”. Blijkt een jonge enthousiaste Nederlander die alleen aan het rondrijden is door de Pyreneeën. Canyoning leek hem ook wel wat, dus we hebben hem de weg gewezen naar Alquézar. Via Huesca om inkopen te doen doorgereden naar Loarre, waar een groot kasteel staat met een camping halfweg tussen dorp en kasteel. Het kasteel was de moeite waard om te bezoeken, goed bewaard gebleven en gerestaureerd, mooie uitzichten. Blijkbaar ook een geliefde toeristische bestemming, want zelfs in deze periode nog meerdere bussen. Daarna door naar een camping die ons door andere Nederlanders was aangeraden. Camping Peña Sola in het dorp Agüero. Leuk dorpje en een kleine camping met een Nederlandse eigenaresse. Wandelen in de omgeving was er niet bij, mijn enkel speelt nog teveel op, maar gewoon rustig bij het busje in de zon liggen lezen is ook niet verkeerd (gisteren en vandaag 28-29 graden). Het dorp ligt onder de rotsmassieven Mallos de Agüero, hoge kale rode rotswanden, prachtig bij zonsop- en ondergang, ook weer volop vale gieren en rode wouwen. Morgen weer op weg naar het noorden, we willen eerst nog de bedevaartstad Lourdes bekijken, dan langzaam door naar Nederland.

2017-10-22 - Alquézar
Alquézar ligt nabij het Parque Natural Sierra y Cañones de Guara, een omgeving met veel diepe, uitgesleten canyons met hoge kliffen, waardoor hier ook veel gieren zijn te bewonderen. Het plaatsje zelf ligt op 1,5km van de camping en is leuk gerestaureerd in middeleeuwse stijl, steil straatjes, onderdoorgangen en een mooi centraal plein met galerijen voor de beschutting tegen de zon. Vanuit het dorp lopen verschillende wandelpaden, waar we er drie van hebben gelopen. Eerst het 'standaard' dorpsrondje: afdalen naar de Rio Vero over smalle wandelpaden en pasarelles, ijzeren en houten loopbruggen langs de kliffen. Onderweg al verschillende gieren mogen bewonderen. Daarna een langere tocht naar de dorpjes Asque en Colungo. Weer op en neer door verschillende kloven, over middeleeuwse boogbruggetjes en bovenop ineens weer tussen de olijf- en amandelboomgaarden. En als laatste een wandeling naar een grot met een rotstekening van een hert uit de prehistorie. Woensdag en donderdag had het flink geregend, waardoor de gieren daarna er blijkbaar massaal op uittrekken. Op het eerste deel van deze wandeling zagen we honderden vale gieren, op elkaar gepakt zittend op de kliffen en tegelijkertijd startend met een geweldige luchtshow als gevolg. Dinsdag hadden we gemerkt dat de motor ergens olie lekt en een afspraak gemaakt met een VW dealer op woensdag. Na een ochtendje in de garage rondhangen kregen we de uitslag: wel te maken, maar er moet een onderdeel worden besteld: maandag kunnen we terecht. Alquézar is ook de canyoning hoofdstad van deze regio. In het dorp en ook bij de camping volop adventure bureautjes, waar je een canyonafdaling kunt boeken. Na wat twijfel toch besloten om een trip te boeken voor zaterdag. Met een veel jonger stel en de gids op stap, eerst een wilde rit van 45 minuten over smalle slingerwegen aangekomen bij de parkeerplaats van de Barranco del Formiga. Daarna op pad voor de wandeling van 50 minuten naar de start van de afdaling. Na 50 meter slipte ik in een modderplas, ja hoor, gekneusde enkel. Na wat gevloek en heen en weer bewegen besloten om door te gaan, ietwat strompelend, maar het ging. Ook bij een keuzemomentje voor een kortere trip toch besloten voor de lange variant. Het wandelpad werd nu al snel een richel langs de klif, gezekerd met een Via Ferrata tuigje aan een staalkabel. Bij de instap aangekomen, moest er eerst 30 meter worden abgeseild, daarna met een sprong het water in. Inmiddels natuurlijk wel omgekleed in wetsuit met bijbehorende laarsjes en helm. Al gauw dienden de eerste hindernissen zich aan: een abseil door een waterval, sprongen van een paar meter hoog, glijgoten, waarin je in allerlei bochten werd gewrongen, door poeltjes waarin het groenafval van het laatste jaar is aangekoekt en als kersen op de taart een sprong van 6 meter hoogte, onderwater onder een ingeklemde rots door zwemmen en een glijgoot door een nauwe rotsopening. Na zo'n 3 uur ploeteren mochten we in het zonnetje onze boterham opeten. Je bent zo intensief bezig dat je eigenlijk te weinig oog hebt voor de mooie natuur om je heen. Bij de laatste paar honderd meter waden door de rivier en de wandeling terug naar de auto moest ik wel worden ondersteund. Mijn enkel was behoorlijk gezwollen en deed nu gemeen zeer. Alles bij elkaar weer een hele mooie ervaring, waar we weer lang plezier van zullen hebben. Vandaag rustig aan gedaan en lekker gegeten in het restaurant bij de camping. Lekker in het zonnetje met mooi uitzicht.

2017-10-14 - Alquézar
De laatste avond in La Puebla de Castro hebben we nog een nieuwe functie van het busje ontdekt: danszaal. Muziekje op, toilet aan de kant en schuifelen maar. Bij het vertrek werden we al gewaarschuwd dat het in Zaragoza druk zou zijn, de feestweek Fiesta del Pilar was in volle gang. Nou, niets te veel gezegd, gelukkig konden we wel op de camping terecht. Met openbaar vervoer de stad in en al snel ondergedompeld in de drukte. Processies met het offeren van bloemen en fruit en vrijdagavond de Rosario, met kaarsen en lampionnen. Overal in de stad optredens van straatmuzikanten en zang- en dansverenigingen. Duizenden mensen liepen mee met de optochten en bijna allemaal in lokale klederdrachten. Toeschouwers in rijen dik en op sommige plaatsen geen doorkomen aan. Ook iets eten of drinken lang de route is geen goed idee, ruim 1,5 uur gewacht op een broodje. Vrijdag toch nog de Catedral-Basílica de Nuestra Señora del Pilar en het Palacio de la Aljefería kunnen bekijken. In de basiliek hadden we goed zicht op de processie met het offeren van fruit, die daar eindigde. Erg indrukwekkend en ook ontroerend om te zien hoe emotioneel de mensen zijn en hoe ontspannen bij het verlaten van de basiliek. Er werd volop muziek gemaakt en gedanst. Het fruit werd buiten de basiliek in vrachtwagens geladen om naar verschillende instellingen te worden gebracht. Vrijdagavond bleek op korte afstand van de camping een muziekconcert te zijn, feestgedruis tot in de vroege morgen, maar daar zijn oordoppen goed voor. Twee dagen drukte was wel weer genoeg, vanochtend weer terug naar de bergen gereden.

2017-10-11 - La Puebla de Castro
Zo, een week later en nog steeds op camping Lago Barasona. Dat geeft wel aan dat het hier ons goed bevalt. Afgelopen donderdag een lange wandeling gemaakt in het heuvelgebied achter de camping. We konden goed merken dat hier minder vaak wordt gewandeld. Op meerdere plaatsen ontbreekt de bewijzering, is het pad half dichtgegroeid en soms is het wandelpad geheel weggeploegd. Na de derde keer het juiste pad te zijn kwijtgeraakt, hebben we maar besloten over de verharde weg verder te gaan. Alles bij elkaar 26,6km in 6 uur looptijd. Zaterdag met het busje via een mooie bergroute naar het stadje Benebarre gereden. Bij een chocolaterie een paar grote chocoladefklikken gekocht en die wat later bij een kopje koffie opgegeten, hmm. Ook het plaatselijke kasteel, we waren de enige bezoekers, en de oude wasplaats bezocht. Maandag weer op pad voor een kloofwandeling, de Congosto de Mont-Rebei. De rit naar het beginpunt, Albergue de Montfalcó, was al de moeite waard, 15km onverhard door prachtig bergterrein met uitzicht op de hoge pieken van de Pyreneeën. De wandeling zelf liep eerst rustig door een bos naar beneden, maar al snel doemden de eerste hindernissen op. Een tweetal hoge kliffen moesten worden beklommen door middel van tegen de klif bevestigde houten wandelpaden, die zigzaggend omhoog voerden. Vooral niet teveel naar beneden kijken! Daarna een hangbrug over de rivier, waarop je lekker heen en weer schommelde. Ten slotte de eigenlijke kloof, waar het wandelpad in de rots is uitgehouwen. Wel breed genoeg en met een staalkabel voor de extra zekerheid. Op meerdere plaatsen voorzien van houten banken, waarop we dan ook lekker hebben zitten lunchen met een prachtig uitzicht. Vandaag hebben we het wintersportplaatsje Benasque bezocht in de hoge Pyreneeën. Een leuk plaatsje met veel horeca en buitensportwinkels. Zowel de oude als nieuwe huizen zijn gebouwd met natuursteen, wat en leuke sfeer geeft. Ook genoeg mensen, zowel locals als toeristen op de been. Bij één van de restaurantjes lekker gegeten, garnalen, inktvisringen en paella. De fles wijn hebben we maar meegenomen, het leek ons wat te link om die soldaat te maken terwijl we nog 60km door de bergen moeten rijden. Vanavond is de laatste avond hier, morgen gaan we naar Zaragoza.

2017-10-04 - La Puebla de Castro
Na een kleine week in Olot zijn we weer doorgereisd naar camping Lago de Barasona in Aragon. Op één van onze eerdere reizen waren we hier al eens geweest en hadden onthouden dat hier mooie kloven met veel gieren waren. Dat van die mooie kloven klopte nog, maar die gieren zijn blijkbaar vertrokken. Toch wel een enorm mooie omgeving met veel wandelmogelijkheden. Vlak achter de camping liggen opgravingen van een nederzetting uit de Romeinse tijd. Vooral de Thermen zijn goed geconserveerd. Het plaatsje La Puebla de Castro is klein en doet gesloten aan, zelfs het enige café is van 2 tot 5 dicht!. Gisteren met het busje naar een wandeling in een kloof gereden – Congosto de Entremón. Een mooie smalle kloof met een smal stenig voetpad dat op enkele plaatsen in de rotswand is uitgehakt, soms met ijzeren voetsteunen en staalkabels. En onderweg toch nog wat gieren kunnen bewonderen. Op de heenrit in de kloof vlak bij de camping – geen voetpaden! – enkele mooie middeleeuwse bruggen bekeken en op de terugrit nog een stop in het dorpje Abizanda, een mooi oud dorp met een gerestaureerde middeleeuwse verdedigingstoren. Vandaag met de fiets langs het meer naar het stadje Graus voor wat inkopen. Het Plaza de Mayor is voor de verandering eens autovrij en heeft mooie beschilderde huizen met bewerkte daklijsten. Even boven het stadje ligt een mooi gerestaureerd klooster, was helaas gesloten. Via een wandelpad naar een uitzichtpunt vonden we wel een achteringang, waardoor we het binnenplein op konden. Het weer is hier erg goed, s-middags temperaturen tussen 25 en 28 graden, in de ochtend vaak wat mist, maar elke dag nog buiten kunnen ontbijten en nu (om half negen s-avonds) nog lekker buiten achter de computer.

2017-09-28 - Olot
Beaulieu beviel ons goed en we zijn er uiteindelijk 4 nachten gebleven. Vrijdag een lange fietstocht (50km) langs twee dorpen, die op de lijst van 100 mooiste dorpen van Frankrijk staan, twee kastelen en een waterval. Het fietsen ging weer erg goed dank zij de ondersteuning, want het gaat af en toe behoorlijk steil. Tot het eerste kasteel, Château de Montal, voornamelijk over een verbindingsweg, maar daarna voornamelijk over locale boeren weggetjes zonder verkeer. Zowel Chaâteau de Montal als Château de Castelnou Bretenoux zijn gedeeltelijk op je zelf en gedeeltelijk met een gids te bezoeken. Mooi ingerichte zalen met soms nog de originele decoraties. Beide kastelen zijn vorige eeuw door rijke handelaren gekocht en gerestaureerd. De plaatsjes Loubressac en Autoire zijn inderdaad leuk om even te bekijken, maar voor ons meer als stopplaats in de fietstocht dan als doel op zich. De waterval bij Autoire is met de fiets bijna bereikbaar, de laatste 500 meter moesten we lopen door een mooi smal bebost dal. Zaterdag hebben we nog een rondwandeling gemaakt vanaf Beaulieu. Een leuke tocht door de heuvels, maar niet zo mooi als de wandeling van vrijdag en met naar onze smaak teveel stukken over asfalt. Zondag weer op pad gegaan naar het zuiden. We hadden een doorsteek door de Pyreneeën gepland met een overnachting nog net in Frankrijk in Bourg-Madame. Weer een mooie rit door de bergen, met voor Anja helaas wat te veel bochten, waardoor ze niet echt van de mooie uitzichten kon genieten. We hadden voor we de bergen ingingen niet getankt, er vanuitgaand dat we nog door diverse plaatsjes reden. Echter nergens een benzinestation, wat de laatste 50km wel erg spannend maakte. In Bourg-Madame even de grens overgestoken om in Puigcerda bij het eerste de beste station te tanken. Maandag weer door naar Tossa de Mar. Bij John en Marian geluncht, even lekker bijgekletst en besloten om direct door te gaan naar Olot, waar we op camping La Fageda staan. Mooie omgeving en een fijne camping met uitstekend sanitair. Het landschap rond Olot wordt gevormd door diverse oude uitgedoofde vulkanen met de bijbehorende lavastromen, die zijn begroeid door uitgestrekte bossen. Erg afwisselend om doorheen te lopen of te fietsen, wat we dan ook volop hebben gedaan. Het oude centrum van Olot is leuk om doorheen te lopen, maar ook dat je vanuit het centrum direct de vulkaan Montsacopa kunt bewandelen met een mooie ronde krater van 120 meter doorsnede. Vandaag een fietstocht gemaakt van ruim 30 kilometer naar twee nabijgelegen plaatsen. Bij Sant Joan les Fonts zijn door de rivier meerdere lavastromen van uitbarstingen van 100.000 tot 150.000 jaar geleden blootgelegd, waardoor de verschillende basalt structuren goed zijn te zien. Met een leuke wandeltocht langs de rivier, glibberig en 2x met rotsblokken de rivier oversteken, zijn nog meer mooie formaties te zien. Castelfollit de la Roca ligt boven op een basaltklif van 50 meter hoog tussen twee rivieren.

2017-09-21 - Beaulieu-sur-Dordogne
Al weer enkele dagen onderweg naar het zuiden. Ja, niet naar Polen, want daar werd de komende veertien dagen regen voorspeld. Het plan is nu rustig aan richting de Spaanse Pyreneeën. Maandagavond in Parijs aangekomen en besloten bij goed weer een dagje in Parijs rond te stappen. Dinsdag begon wat druilerig, maar dat werd al snel een stuk beter. Begonnen bij de Arc de Triumph en vervolgens de Eifeltoren, Les Invalides, Sacré Coeur, Place du Tertre, Notre Dame en Les Halles bezocht. Lekker moe weer terug naar de camping. Naar Parijs is vanaf de camping goed te doen. Bus 101 stopt voor de camping, rijdt om het kwartier en brengt je in 8 minuten naar het treinstation van Joinville le Pont, waar lijn A van de RER om de 10 minuten vertrekt en in 20 minuten naar het station Charles de Gaulle – Étoile rijdt. Met een dagkaart van het Parijse openbaar vervoer van 12 euro kun je in alle bussen, treinen en metro's terecht. Woensdag doorgereden naar het zuiden. We wilden overnachten op de camperplaats van Colloges-la-Rouge, maar daar merkten we onze binnenverlichting niet werkt, dus maar doorgereden naar de camping in Beaulieu-sur-Dordogne, zodat we in ieder geval aan de elektriciteit kunnen staan. Na een half uurtje aan de elektriciteit deed de verlichting (op accustroom) het tot onze verrassing weer. Vanochtend wilden we het probleem voorleggen aan een garage, maar hoe maak je het probleem in het Frans duidelijk, zonder een echt defect te kunnen laten zien? We hebben het maar laten zitten, voorlopig doet alles het weer en we staan toch meestal op campings met elektriciteit. Vanmiddag een leuke wandeling door de omgeving gemaakt. Lekker heuvelig en voornamelijk over smalle en hobbelige wandelpaden door bossen en langs weilanden. Het weer zit ook mee, in de ochtend en avond wordt het goed fris (5-8 graden), maar tussen 10:00 en 18:00 loopt de temperatuur op tot 24 graden.