Reisverhalen - 2019 Portugal

2019-05-07 - Pijnacker
We zijn weer thuis. Eerst nog kort het Portugees/Spaanse plaatsje Olivenza bezocht. Dit oorspronkelijk Portugese plaatsje is in de tijd van Napoleon aan Spanje toegevoegd om de ligging van Badajoz minder kwetsbaar te maken. De verdedigingswerken zijn gemaakt door dezelfde architect als in Elvas, waaruit de Portugese afkomst blijkt. Bij de lokale politie eerst netjes gevraagd of we op het feestterrein mochten overnachten, geen campings of camperplekken in de buurt. Daarna in 5 dagen terug naar Nederland gereden. Na de eerste rijdag vond Anja het wat vreemd licht achter in de camper, blijkt dat we het dakluik hebben verloren! Weer een leermomentje, niet met hoge snelheden met open ramen rijden! Een lokale garage wist gelukkig raad en heeft het luik met een metalen plaat keurig afgedicht. Verder is de rit goed verlopen. We zijn wel wat dizzy van de toch wel lange rijdagen (5-6 uur per dag).

2019-05-01 - Ameixial
Tegen het weekend knapte het weer op en werd het weer snel warm. Maar goed ook, want op vrijdag begon het Ameixial Walking Festival. 3 Dagen volop georganiseerde wandelingen in allerlei vormen. Van lange afstandswandelingen tot en met themawandelingen mbt oudheidskundige vondsten of bijvoorbeeld het snijden van rietstengels, Wij hebben meegedaan aan de nachtwandeling, een themawandeling over de schrifttekens die hier zijn gevonden, en de lange afstandswandeling over de aansluiting naar de GR13, de Via Algervina. De lange groepswandeling was mooi, maar ging voor ons in een te hoog tempo, waardoor je niet op je gemak rond kon kijken of fotograferen. Dus voor ons geen groepswandelingen meer :). Tussendoor in de feestruimte kunnen meedoen met volksdansen en bij een boerderij aaneen workshop rietdekken. Een oude stenen hooiberg moest worden voorzien van een nieuwe rietkap. De benodigde rietmatten waren in eerdere workshops al gemaakt en moesten op het dak worden vastgezet met een grote naald en wat draad. Toch een behoorlijk karwei, waarbij je uren op een ladder staat. Petje af voor de ruim 80 jarige rietdekker, die alles voordeed en coördineerde. Daarna een paar dagen rustig aan gedaan en genoten van de zon en het middageten in Café Central. Vandaag was het weer volop feest, 1 mei wordt uitgebreid gevierd met muziek, dans en lekker eten bij de dorps picknickplaats. De gemeente trakteert op gegrilde sardientjes en wijn, en er zijn eettentjes met een varken aan het spit en met BBQ's voor spareribs en kip. Het bijzondere is, dat alle beschikbare zitplaatsen al vroeg worden gereserveerd door een een tas of koelbox op te zetten. Ook eigen tafels en stoelen worden neergezet. De mensen slepen ook heel veel eigen drank en eten mee. En bij de muziek wordt al snel door veel mensen gedanst, zodat het een gezellige boel is. Hiermee sluiten wij ons verblijf in Portugal af. Morgen beginnen we aan de terugreis naar Nederland.

2019-04-24 - Ameixial
Op Goede Vrijdag zijn we naar het dorpsfeest in São Marcos da Serra geweest. Marktkramen met lokale producten, vermaak door een acrobaat/clown en optredens van folkloristische dansgroepen en muziek door een accordeongroep en een zanger met keyboard. Erg gezellig, de hele dag toch droog gebleven, alleen terug naar de camping ruim drie kwartier in de regen gewandeld. Op 1e paasdag wilden we in São Bras de Alportel zijn om daar de bloementoortsenprocessie mee te maken. De enige overnachtingsmogelijkheid was op de camperparkeervakken bij de Lidl. Gelukkig was daar bij onze aankomst op zaterdagochtend nog een plaatsje vrij. Aan het eind van de dag stonden er wel 12 campers op het parkeerterrein, terwijl er maar 4 camperparkeervakken zijn. Maar op de 1e paasdag was de Lidl gesloten, dus het kon geen kwaad. We hebben nog goed geslapen ook, lekker rustig en zelfs met geluid van een uil en krekels. Het stadje wat verkend en bij de kerk gekeken naar de voorbereidingen van de straatversieringen, bergen groen dat kleingeknipt moest worden en in de kerk palmbladeren, die versierd moesten worden. Zondag werden om 09:30 de versierde straten opengesteld voor bezoekers. Prachtig, wat een werk is er verricht in 1 nacht tijd. Gelukkig was het zondag stralend weer, om 11:00 begon de processie, waarbij de deelnemers kunstige toortsen van bloemen met zich meedragen en onder het roepen van de leus “Ressuscitou como disse! Aleluia! Aleluia! Aleluia!” over het bloemen- en kruidentapijt marcheren. s-Middags werd het feest afgesloten met prijsuitreikingen voor de mooiste bloementoortsen, volksdansen en optredens van muziekgroepen. Maandag weer gearriveerd in Ameixial, omdat het ons hier supergoed is bevallen. Alle voorzieningen bij de hand en het dorpscafé op loopafstand. Het weer is prut, gisteren voortdurend regenbuien en vandaag gaat de regen blijkbaar de hele dag door. Door knus in de camper aan de chocolademelk en kacheltje aan.

2019-04-18 - São Marcos daSerra
Zondag nog rustig aan gedaan en maandag weer op pad. We hadden enthousiaste verhalen gehoord over een Camper Service werkplaats en een zonnecellen specialist (goede en goedkope service) en we wilden ook wel eens informeren naar onze mogelijkheden. Dat viel wat tegen, het camperservice bedrijf regeerde wat koeltjes en de prijs voor een kleine plaat was nog ruim 500 euro. Dus maar doorrijden naar de zonnecellen specialist in Aljezur. Erg enthousiast, maar liefhebber van grote systemen. De offertes liepen uiteen van 1200 tot 1600 euro. We hebben er maar vanafgezien :), wel een aantal halogeen lampen vervangen door led lampen zodat we toch wat langer op de accu kunnen staan. In Aljezur een wandeling naar het leuke stadje gemaakt. Je kunt goed merken dat we hier bij de westkust zijn, veel meer vakantiegangers en surfbusjes. Via Silves teruggereden naar het binnenland. In Silves wisten we van 3 jaar geleden een restaurantje, Casa Velha, waar een uitstekend middagmenu voor 7,50 euro werd aangeboden. Dat bestond nog steeds, overvol en weer lekker gegeten. Via een mooie route weer noordwaarts richting São Marcos da Serra, waar we nu op camping Quinta da Odelouca staan. Een mooi gelegen erg rustige camping van Nederlandse eigenaren. Het weer was gisteren ronduit slecht, bijna de hele dag regen, waardoor ook de onverharde weg naar de camping een uitdaging werd. Vandaag een wandeling naar São Marcos da Serra gemaakt via de 'bergroute' met mooie uitzichten over de nu groene valleien. Onderweg 2x een flinke bui gehad, verder is het vandaag droog gebleven, zelfs nog wat in de zon kunnen zitten.

2019-04-13 - Ameixial
Afgelopen week hebben we behoorlijk wat kou en regen gehad. Een paar dagen echt binnenblijven met kleine uitstapjes naar ons stamcafé voor een koffie of een maaltijd. Op de drogere dagen toch een aantal wandelingen gedaan, de omgeving is hier schitterend. Door de vele steile klimmetjes ook wel inspannend. Het dorp is klein, heeft maar zo'n 100 inwoners en wel 5 cafés. Na een aantal dagen heb je al het gevoel dat je behoorlijk wat mensen herkent. De bakker komt elke zaterdag langs op de camperplaats en af en toe ook de groenteboer. Het aantal campers wisselt per dag, maar meestal zijn er wel tussen de 5 en 8 campers. In de winter schijnt het behoorlijk vol te zijn, wel 40 campers waarvan velen zich voor meerdere maanden inrichten. Blij dat we daar geen last van hebben.

2019-04-05 - Ameixial
Weer een afwisselende week achter de rug. Vanaf Beja eerst de ruïnes van São Cucufate bekeken. Dit zijn restanten van 2 Romeinse villa's, die later zijn samengevoegd tot 1 bisschoppelijk paleis, indrukwekkend. Daarna overnacht bij de Barragem de Albergaria dos Fusos, een mooi plekje aan het stuwmeer, alleen jammer van het voortdurende gezoem van de pompen. Zaterdag en zondag het Middeleeuwse feest bij Vila Ruiva meegemaakt. Een leuk plaatselijk feest ter nagedachtenis van Columbus. Volgens verschillende historici is Columbus geboren in de buurt van de plaatsjes Vila Ruiva en Cuba. Optochten in middeleeuwse kledij, muziekgroepjes, dansers en toneelstukjes, erg leuk en ook de dorstige en hongerige mens werd niet vergeten. De camper hadden we gestald op het parkeerterrein van een niet meer in gebruik zijnd voetbalveld (blijkbaar te weinig jonge mensen) en daar hebben we lekker kunnen slapen. Maandag tot donderdag zijn we bij Adri en Huub in Moncarapacho geweest. Een dagje wat rondgetoerd naar de Pego do Inforno, een kleine waterval, en naar Cacela Velha, een klein plaatsje op de rand van een klif met uitzicht op de lagune en de zandstranden. Verder rustig aan gedaan en geluierd bij het zwembad. Gisteren weer terug naar de bergen in het noorden van de Algarve, een mooie bochtige route over de N2 en een wandeling gemaakt bij Barranco Velho. Een vlakke tocht over een heuvelrug met fantastisch uitzicht, maar de terugweg was wat lager en met behoorlijk wat klimmen en dalen en veel minder zicht door de hogere begroeiing. We zijn nu in het plaatsje Ameixial, op een camperplaats op een vroeger voetbalveld, ruim, vlak en in een mooie omgeving. Het weer is nu omgeslagen, vandaag koud (14 graden) en veel regen. Dit kan nog wel een paar dagen duren. Afwachten maar en tussen de regenbuien door wat proberen te wandelen.

2019-03-27 - Beja
De afgelopen week zijn we langzaam om de stuwmeren van Alqueva getrokken, genoten van de diverse kasteelstadjes en van mooie camperplaatsn vlakbij het meer. In Monsaraz stonden we op een camperplaats onder de stadsmuren met een fantastisch uitzicht over de stuwmeren. Monsaraz is een met muren versterkte stad op een heuvel zodat je tot ver in de omtrek kunt kijken. Een wandeling gemaakt in de omgeving van het stadje over eeuwen oude bestrating en landwegen langs enkele losstaande menhirs en een menhir cirkel. De geplande 12km werden er ruim 19 omdat we gezelschap kregen van een boxer. Een lief beest, maar geen lange afstandloper, het beestje was afgepeigerd. We hebben hem maar teruggebracht naar het punt waar we hem voor het eerst zagen. Bij een boerderij daar leek hij een andere hond te kennen en ging voor het hek liggen. Na wat roepen kregen we contact met de blijde eigenaresse. De boxer was blijkbaar losgebroken en dus al een tijdje zoek. In het plaatsje Luz moest een camperplaats zijn vlakbij het meer. De camperplaats in het dorp vonden we niet veel, maar op een niet-officiële plaats op een landtong stonden al een paar campers en daar zijn we maar bij gaan staan. Erg rustig en mooie uitzichten. Na 2 nachten zijn we doorgereden naar Estrela, ook een camperplaats aan het meer. Deze lag nog veel mooier, iets verhoogd, waardoor je meer uitzicht had. Hier erg mooie zonsondergangen gezien en voor het eerst in het meer gezwommen. Wel erg koud, na een paar minuten moest je er weer uit. Ook een dagje gefietst naar het dorp Povoa. Over de lange smalle geasfalteerde en golvende wegen is daar eigenlijk niet veel aan, maar na Povoa hebben we een rondje over de onverharde wegen van de boerderijen gereden, Was wel weer even zoeken, soms wat te steil en af en toe afstappen om een hek open en dicht te doen, maar erg leuk en je ziet dan natuurlijk helemaal niemand meer. Na 3 nachten toch maar weer opgebroken en het stadje Moura bezoekt, eerst naar de Intermarche om gebruik te maken van de was- en droogmachine. Daarna het stadje in om het kasteel te bekijken. Een leuk kasteel, waar je vrij doorheen kunt struinen. Doorgereden naar de dam van het stuwmeer, de Barragem de Alqueva en daar op een parkeerplaats met uitzicht op de dam en het meer, overnacht. Gisteren hebben we het plaatsje Serpa bezocht. Ook weer een leuk kasteelstadje met een aquaduct. Het water werd vroeger met een door ossen aangedreven molen het aquaduct opgepompt. Bij een leuk restaurantje heerlijk gegeten. De bedoeling was in Serpa de camping te nemen, maar die bleek gesloten. Doorgereden naar de stadscamping van Beja. Een door muren omsloten camping naast het voetbalveld voor nog geen 7 euro per nacht en met een heerlijke douche. Het stadsgeluid viel mee, maar het is wel weer even wennen aan de verlichting. Op de camperplaatsen van afgelopen week was het pikkedonker en hier staat een grote lantaarnpaal naast de camper. Vandaag eerst weer eens de camper schoongemaakt en wat gewassen en pas s-middags het stadje ingegaan. Een mooi klooster dat nu dienst doet als museum en een kerk waar nu een winkel in artistieke lokale producten in zit. Ook nog in een kapelletje geweest met een bewaker, die enthousiast met ons in gesprek ging. Hij was als voetballer al meerdere keren in Nederland geweest en vond het land geweldig, alleen de regen he. Op een pleintje bij een barretje nog lekker van de laatste zonnestralen genoten.

2019-03-17 - Évora
Maandag zijn we op de fiets naar Estremoz gegaan. Een route uitgezocht, die over de kurkeikenplantages liep. Mooi, maar na 10km heuvelop heuvelaf over een zandpad met in de de dalletjes vaak grote plassen, toch weer blij op het asfalt te rijden. De stadspoort waar we op aan reden, Porta Currais, kreeg net een opknapbeurt, maar we konden er lopend toch nog doorheen. Estremoz is bekend als de marmerstad. Er zijn meerdere marmergroeven in de omgeving (met de bijbehorende steenafvalbergen) en alles is van marmer gemaakt, zelfs straatstenen en stoepranden. Na een bezoek aan het toeristenbureau eerst het stadhuis bekeken, dat in een oud kloostergebouw zit. Marmeren trappen, azulejos tegels langs de wanden, mooie houten deuren en allemaal kleine ruimten waar de ambtenaren hun werk doen. De oude stad doorgelopen naar het kasteel. De toren is nu onderdeel van een pousada, een luxe hotel, maar we konden de toren gewoon bezichtigen. Een mooi uitzicht over de stad en de wijde omgeving. Door een oud levendig wijkje naar de stadsmuren gelopen en daar een lunchstop gehouden. Op de terugweg nog langs één van de marmergroeves gereden, we waren nog net op tijd om een kijkje in de diepe put te nemen, de boel ging net dicht. Dinsdag een rust- en wasdag gehouden en woensdag weer op weg. Eerst naar Vila Viçosa, ook een marmerstadje, maar vooral bekend om het Paleis van Bragança. Hier heeft de adellijke familie Bragança gewoond, veel vertrekken zijn gerestaureerd in de oude luister. Bezoek alleen mogelijk met een rondleiding, maar gelukkig was die in het Engels. Daarna nog het kasteel bekeken, dat bleek ook weer een compleet dorp binnen nog intact zijnde muren, waar je ook nog overheen kon wandelen. Verder trok het stadje niet echt om te blijven en zijn we doorgereden naar de camping van Évora. De camping ligt een half uur lopen van de binnenstad en we hebben een mooi plekje aan de buitenrand met uitzicht op een veld met paarden en veel witte reigers. Évora is weer een leuk stadje om doorheen te lopen en te bekijken. De stad was ook in de Romeinse tijd bezet en heeft nog resten van een Romeinse tempel en bij een taartjesmakerij waren ze trots op de restanten van een Romeinse muur in de zaak. De kathedraal met toren, dakterrassen en kloosteromgang was apart door het gebruikte bouwmateriaal. Via diverse affiches kwamen we erachter, dat dit weekend vol muzikale activiteiten was. Vrijdag en zaterdag hebben we overdag dan ook alleen maar in de zon liggen bakken en zijn we s-avonds uitgeweest. Vrijdag naar een jazz feest in het stadstheater, een mooi gerestaureerd oud theater, waar we vanaf een logeplaats het optreden van een jazztrio hebben beluisterd. Alle stoelen in de zaal zijn voorzien van een dekentje. De avonden zijn hier nog behoorlijk fris en de gebouwen hebben geen verwarming! Iedereen zit dan ook met de jas aan! Erg leuk om dit zo mee te maken. Later op de avond hadden we nog een optreden van een band met Cubaanse muziek in de hal van het theater. Een paar professionele dansers erbij en al gauw stond de hele zaal mee te dansen. Zaterdag hadden we een Tribute to Queen concert in de music hall van Évora, hier waren toch al gauw zo'n 1000 bezoekers! Ook wel weer apart dat iedereen buiten staat te wachten totdat de zaal opengaat, geen hal, geen bar en ook weer jassen aan! De show was spectaculair met een behoorlijk lijkende zanger. Zowel de band als het publiek waren erg enthousiast en op het eind stond iedereen voor zijn stoel te swingen. Vandaag hebben we weer een rondje gefietst langs de prehistorische monumenten in de omgeving. Een van de grootste hunebedden in Portugal, een cirkel van 92 menhirs en een versterkte heuveltop, Castelo Rodrigo, die in de strijd tegen de Moren een belangrijke rol heeft gespeeld.

2019-03-10 - Évora Monte
Na 2 regendagen, donderdag gelukkig weer een zonnig begin van de dag. Ingepakt en op weg naar Elvas. Elvas is een stadje met grootse verdedigingswerken in de Hollandse stijl: muren, bastions en ravelijnen. De weg loopt om de stad heen, zodat alles goed te bekijken is, indrukwekkend. We parkeerden de camper vlak bij het grote aquaduct, ruim 7km lang en nog in functie om één van de fonteinen van water te voorzien. Buiten de stad zijn ook nog twee grote forten te bewonderen. Het fort Santa Luzia was op loopafstand en hebben we ook maar even bekeken. Uit de campergidsjes hadden we een camperplaats even voorbij Elvas op het oog, in Terrugem. Alleen maar positieve berichten en een goed restaurantje naast de camperplaats. De camperplaats voldeed aan de verwachtingen, helaas waren alle restaurantjes gesloten, dus maar aan de gehaktballetjes in satesaus. Door naar camping Alentejo bij Évora Monte, Ook weer een camping met Nederlandse eigenaren. Goed sanitair en plekken met uitzicht op de kurkeiken plantages. Minpuntje is wel de toch wel drukke locale weg naast de camping. Gisteren een wandeling gemaakt naar het stadje Évora Monte, een route door de kurkeiken plantages. Een best wel pittig stuk door de vele steile klimmetjes. Ik had de route van internet gedownload en het ging een groot deel goed, maar op het eind liepen we tegen een nieuw geplaatst hek aan, waar we uiteindelijk toch overheen moesten klimmen. Lastig door de hoogte en het prikkeldraad, maar weer gelukt zonder kleerscheuren. Terug zijn we maar over de (drukke) weg gelopen. Niet leuk, maar wel snel! Évora Monte is een versterkt plaatsje op de top van een heuvel., nog volledig ommuurd en de muren zijn bijna geheel rond te lopen. Het kasteel was dit weekend gesloten, maar in het plaatselijke restaurantje hebben we heerlijk zitten eten, een Thaise schotel met eend en pompoen :). Vanochtend rustig aan gedaan, het was mistig en de mist bleef lang hangen. Pas tegen twaalven werd het zonnig en zijn we erop uitgegaan. Een gemarkeerde rondwandeling van 9km met een lunchpauze aan een klein meertje, heerlijk rustig.

2019-03-05 - Campo Maior
Vorige week dinsdag zijn we met de camper naar het plaatsje Nisa gereden om daar wat rond te kijken en een kleine wandeling te maken. Nisa is een moderne stad met een historische kern met wat resten van stadsmuren, de Igreja Matriz en 2 kleine musea met kantborduurwerk en met kleine steentjes ingelegd aardewerk. De wandeling was vanaf het gehucht Chão da Velha, aan het eind van de geasfalteerde weg, over heuvelachtig landbouwgebied naar de rivier Tejo. Voor de wandeling nog even zitten lunchen op een bankje bij het vertrekpunt, waarbij we door een oud mannetje werden verrast met twee grote sinaasappels. De mensen zijn hier overal erg vriendelijk en gastvrij. Teruggereden over een mooie smalle binnenroute via Barregem de Povõa om daar bij de camperplaats ons vuile water te lossen, dat scheelt gesjouw met emmers op de camping :). Woensdag een rustdag gehouden en donderdag er weer op uit voor een langere wandeling bij Galegos. Een grenswandeling van 12km deels over smalle asfaltwegen en deels over steile (smokkel)paden door verborgen valleien. Weer een riviertje moeten oversteken met behulp van granieten stepstones. De natuur doet zijn best, de mimosa staat volop in bloei en overal worden we begeleid door kwetterende vogeltjes. Op de terugweg een bak ijs gekocht en lekker in het zonnetje op de camping op zitten eten. Vrijdag weer ingepakt en doorgereden naar Campo Maior. Eerst nog een stop in Portalegre om bij de LeClerc supermarkt de wasmachine en droger uit te proberen, want de wasmachine op de camping was kapot. Werkt prima, machines die 10-18kg was aankunnen en binnen 40 minuten klaar zijn! In Campo Maior aangekomen bij camping Os Anjos met een Nederlandse beheerder die enthousiast over het stadje en de omgeving verteld. Zaterdag naar de carnavalsoptocht in het stadje gekeken, de campingbeheerder en zijn vrouw deden ook mee, daarna op een terrasje van een gintonic zitten genieten en de dag afgesloten met een durumrol bij de plaatselijke Turk. Campo Maior is bekend door de koffiefabriek van Delta koffie, de 5e koffiefabrikant van de wereld en opgericht door een plaatsgenoot, die door zijn sociale beleid een belangrijke rol speelt in de werkgelegenheid en welvarendheid van de regio. Bij de fabriek is een koffiemuseum, waar op een interactieve manier de ontstaansgeschiedenis en bereidingswijze van de koffie wordt verteld. Gisteren een fietstocht gemaakt, een rondje van 50km. Eerst naar het vestigingsplaatsje Ouguela, een op een heuvel gebouwde versterkt dorp met nog intakte muren, Het dorp is nooit gegroeid, waardoor de muren nog in originele staat zijn, nergens doorgebroken voor wegen of huizen. Men is nu wel bezig alle versterkingen in de regio op te knappen, muren worden hersteld en de bestrating verneuwd. Verder met het rondje eerst naar een kapelletje en wat resten van een Romeinse brug en dan langs de grens richting de Barragem do Abrilongo en via het dorp Desgolados weer terug naar de camping. Mijn accu was zo'n 10km voor de camping weer op. De kleine klimmetjes worden dan een heus probleem :), zwetend doorploetern in de eerste versnelling. Anja was wel zo lief om al lachend aan te bieden de tas met brood van me over te nemen :( en verder fluitend langs me heen te rijden. Vandaag rustig aan gedaan, vanmiddag is het begonnen met regenen, ook morgen wordt een regen en dus binnenblijfdag.

2019-02-25 - Castelo de Vide
Na nog een rustdag in Monfragüe weer doorgereden richting Portugal. Al na een kwartiertje zagen we langs een weg een klein, geheel door een stadsmuur omgeven stadje. Geen toeristische verwijzingen, toch maar gaan kijken. Inderdaad een leuk klein stadje, bij een poort in de stadsmuur kon je al direct via een uitgesleten stenen trap de muur op. Na een kleine kilometer was de doorgang versperd en moesten we naar beneden. Nog wat rondgezworven door de smalle straatjes en koffie gedronken bij een cafeetje dat er gesloten uitzag, maar waar blijkbaar heel het dorp koffie kwam drinken. Voor het eerst dat we op onze beurt moesten wachten. Onder het dorp lag nog een mooie Romeinse brug over de rivier. Onze tocht vervolgend reden we door de grensstreek van Spanje en Portugal, een behoorlijk leeg deel van de provincie Extremadura, wel erg mooi. Bij het plaatsje Alcántera bij de enorm grote en mooie Romeinse brug geluncht en daarna het stadje ingelopen. Een mooi kloostercomplex en een aantal oude tot ruïnes vervallen kerken met overal ooievaarsnesten. Na toch wel een vermoeiende tocht aangekomen in Portugal in Castelo de Vide. Op de camping Quinta do Pomerinho hadden we in oktober ook al gestaan, dus dat was bijna thuiskomen. Het weer is hier ook geweldig, elke dag weer volop zon tot ongeveer 6 uur s-avonds. Lekker om na een wandeling of fietstocht lekker in de zon te kunnen zitten. Gisteren een wandeltocht gemaakt vanaf de camping, door mooie uitgestrekte veeteeltboerderijen met veel oude mooi gevormde kurkeiken. 2x een riviertje moeten oversteken via stepstones. Dit zijn granieten blokken die in het water zijn geplaatst. Soms met met grote hoogte verschillen wat het lastig maakt. En bij de tweede oversteek was ook nog een blok omgevallen, waardoor Anja er maar voor koos om door het water te waden. Vandaag een rondje gefietst (48km) langs een mooi gelegen stuwmeer en langs verschillende hunebedden en een menhir. Het terrein is heuvelig met grote granietblokken en veel kurkeiken. Voor mij een grote aanslag op de fietsaccu. Bij de camping aangekomen, was die helemaal leeg, dus het laatste heuveltje op moest ik zelf doen.

2019-02-20 - Monfragüe
Donderdag vanaf de camping een wandeling gemaakt via het dorpje Gavin naar de ruïnes van een klooster op de berghelling tegenover de camping. Zo op zicht geen sneeuw te bekennen, maar al gauw bleek dat de wandelpaden op veel plaatsen nog dik in de sneeuw zaten. Dat gaf op sommige steile stukken boven de rivier en waar de sneeuw ook nog eens was verijst wel behoorlijk wat stress, Elke stap eerst goed uittrappen! De ruïnes bleken overdekt en met een hek te zijn afgezet, maar die kon gelukkig worden geopend om het bouwwerk ook van binnen te bekijken. Daarna weer afgedaald en doorgelopen naar Biescas, een oud stadje met een wintersport sfeer. Bij een restaurantje met een Nederlandse naam 'Taberne Gouda' en met Nederlandse opschriften en naamborden lekker Spaans gegeten! Vrijdag een rustdag genomen en op de camping lekker van de zon genoten. Zaterdag weer verder naar het zuiden, bij het plaatsje Almenar de Soria nog even gestopt om het plaatselijke kasteeltje te bekijken, helaas gesloten, maar wel een mooie lunchstop. Overnacht bij het plaatsje Soira, met een camperplaats langs de Douro en enkele mooie kerkjes en klooster langs de rivier. Zondag doorgereden naar Avíla, een stad met een intacte stadsmuur. De camperplaats is op een enorm parking met zicht op de stadsmuur. Het stadje is behoorlijk toeristisch, met veel restaurantjes en bars. Na de stadsmuur te hebben bewandeld en het stadje te hebben bekeken, weer lekker van een menu del día genoten. Maandag weer door naar NP Monfragüe, een mooie rit door Vale de Jerte, een prachtige vallei met enkele watervallen en veel wandelmogelijkheden, echt een plek om naar terug te gaan als het wat warmer is, Camping Monfragüe is een oude bekende, goed sanitair, ruime plaatsen en erg rustig. Gisteren naar het park gereden en een wandeling van 17km gemaakt, de Ruta Rioja. Een mooie wandeling naar de resten van een kasteel op de bergrug en met veel uitzicht op de omliggende bergkammen en de vele vale gieren die hier nestelen en rondvliegen. Vandaag een fietstocht gemaakt op de naastgelegen Via Verde, een fietspad over een oud spoortraject. Helaas was het pad na 3km versperd ivm werkzaamheden. Dan maar terug en een rondje via het stadje Malpartida de Plasencia gemaakt. Hier weer eens een barretje gevonden met chocolademelk en churros, hmm. Terug op de camping weer lekker in de zon kunnen zitten.

2019-02-13 - Gavín
Onze eerste reisdag met de camper was bizar. Veel wind en regen, hele stukken over slechte Belgische snelwegen met veel gaten en spoorvorming. Over de tolweg naar Parijs. De files op de binnenring vielen uiteindelijk wel mee. De eerste nacht doorgebracht op camping Paris Beau Village, net onder Parijs. De tweede dag over rustige N wegen en met mooier weer richting Bordeaux. Overnacht op een kleine camperplaats bij Nonaville. Rustig en naast de wijnvelden voor de Cognac. Gisteren na een kronkelrit door de Pyreneeën aangekomen op de camping in Gavín, in de Spaanse Pyreneeën. Het is hier zonnig en in de zon lekker warm. Voor de sneeuw is dat minder. Het heeft de afgelopen 2 weken nauwelijks gesneeuwd en alleen op de hoog gelegen pisten wordt nog geskied. We zijn vandaag naar Balnario de Panticosa gegaan om te kijken of we daar wat met onze opblaasbare sneeuwschoenen konden wandelen. Een mooi dal met een meertje en een paar lelijke kuuroordhotels. De langlaufbaan is OK, maar de paden om met sneeuwschoenen te wandelen zijn niet goed aangegeven. Bij wat rondwandelen vonden we uiteindelijk toch een route en zijn die maar met de gewone wandelschoenen opgegaan. De sneeuw was hard genoeg, maar bij een steile gladde afdaling zijn we toch maar omgekeerd. Bij de skipistes van Formigal/Portalet was het een stuk drukker, maar ook daar zag de sneeuw er op veel plaatsen ijzig uit er er waren geen sneeuwschoen en langlauf mogelijkheden. Terug op de camping lekker in de zon gezeten (18 graden). Toch wel apart, zicht op besneeuwde bergtoppen en in je Tshirt in het zonnetje zitten.