Reisverhalen - 2019 Portugal

2019-03-17 - Évora
Maandag zijn we op de fiets naar Estremoz gegaan. Een route uitgezocht, die over de kurkeikenplantages liep. Mooi, maar na 10km heuvelop heuvelaf over een zandpad met in de de dalletjes vaak grote plassen, toch weer blij op het asfalt te rijden. De stadspoort waar we op aan reden, Porta Currais, kreeg net een opknapbeurt, maar we konden er lopend toch nog doorheen. Estremoz is bekend als de marmerstad. Er zijn meerdere marmergroeven in de omgeving (met de bijbehorende steenafvalbergen) en alles is van marmer gemaakt, zelfs straatstenen en stoepranden. Na een bezoek aan het toeristenbureau eerst het stadhuis bekeken, dat in een oud kloostergebouw zit. Marmeren trappen, azulejos tegels langs de wanden, mooie houten deuren en allemaal kleine ruimten waar de ambtenaren hun werk doen. De oude stad doorgelopen naar het kasteel. De toren is nu onderdeel van een pousada, een luxe hotel, maar we konden de toren gewoon bezichtigen. Een mooi uitzicht over de stad en de wijde omgeving. Door een oud levendig wijkje naar de stadsmuren gelopen en daar een lunchstop gehouden. Op de terugweg nog langs één van de marmergroeves gereden, we waren nog net op tijd om een kijkje in de diepe put te nemen, de boel ging net dicht. Dinsdag een rust- en wasdag gehouden en woensdag weer op weg. Eerst naar Vila Viçosa, ook een marmerstadje, maar vooral bekend om het Paleis van Bragança. Hier heeft de adellijke familie Bragança gewoond, veel vertrekken zijn gerestaureerd in de oude luister. Bezoek alleen mogelijk met een rondleiding, maar gelukkig was die in het Engels. Daarna nog het kasteel bekeken, dat bleek ook weer een compleet dorp binnen nog intact zijnde muren, waar je ook nog overheen kon wandelen. Verder trok het stadje niet echt om te blijven en zijn we doorgereden naar de camping van Évora. De camping ligt een half uur lopen van de binnenstad en we hebben een mooi plekje aan de buitenrand met uitzicht op een veld met paarden en veel witte reigers. Évora is weer een leuk stadje om doorheen te lopen en te bekijken. De stad was ook in de Romeinse tijd bezet en heeft nog resten van een Romeinse tempel en bij een taartjesmakerij waren ze trots op de restanten van een Romeinse muur in de zaak. De kathedraal met toren, dakterrassen en kloosteromgang was apart door het gebruikte bouwmateriaal. Via diverse affiches kwamen we erachter, dat dit weekend vol muzikale activiteiten was. Vrijdag en zaterdag hebben we overdag dan ook alleen maar in de zon liggen bakken en zijn we s-avonds uitgeweest. Vrijdag naar een jazz feest in het stadstheater, een mooi gerestaureerd oud theater, waar we vanaf een logeplaats het optreden van een jazztrio hebben beluisterd. Alle stoelen in de zaal zijn voorzien van een dekentje. De avonden zijn hier nog behoorlijk fris en de gebouwen hebben geen verwarming! Iedereen zit dan ook met de jas aan! Erg leuk om dit zo mee te maken. Later op de avond hadden we nog een optreden van een band met Cubaanse muziek in de hal van het theater. Een paar professionele dansers erbij en al gauw stond de hele zaal mee te dansen. Zaterdag hadden we een Tribute to Queen concert in de music hall van Évora, hier waren toch al gauw zo'n 1000 bezoekers! Ook wel weer apart dat iedereen buiten staat te wachten totdat de zaal opengaat, geen hal, geen bar en ook weer jassen aan! De show was spectaculair met een behoorlijk lijkende zanger. Zowel de band als het publiek waren erg enthousiast en op het eind stond iedereen voor zijn stoel te swingen. Vandaag hebben we weer een rondje gefietst langs de prehistorische monumenten in de omgeving. Een van de grootste hunebedden in Portugal, een cirkel van 92 menhirs en een versterkte heuveltop, Castelo Rodrigo, die in de strijd tegen de Moren een belangrijke rol heeft gespeeld.

2019-03-10 - Évora Monte
Na 2 regendagen, donderdag gelukkig weer een zonnig begin van de dag. Ingepakt en op weg naar Elvas. Elvas is een stadje met grootse verdedigingswerken in de Hollandse stijl: muren, bastions en ravelijnen. De weg loopt om de stad heen, zodat alles goed te bekijken is, indrukwekkend. We parkeerden de camper vlak bij het grote aquaduct, ruim 7km lang en nog in functie om één van de fonteinen van water te voorzien. Buiten de stad zijn ook nog twee grote forten te bewonderen. Het fort Santa Luzia was op loopafstand en hebben we ook maar even bekeken. Uit de campergidsjes hadden we een camperplaats even voorbij Elvas op het oog, in Terrugem. Alleen maar positieve berichten en een goed restaurantje naast de camperplaats. De camperplaats voldeed aan de verwachtingen, helaas waren alle restaurantjes gesloten, dus maar aan de gehaktballetjes in satesaus. Door naar camping Alentejo bij Évora Monte, Ook weer een camping met Nederlandse eigenaren. Goed sanitair en plekken met uitzicht op de kurkeiken plantages. Minpuntje is wel de toch wel drukke locale weg naast de camping. Gisteren een wandeling gemaakt naar het stadje Évora Monte, een route door de kurkeiken plantages. Een best wel pittig stuk door de vele steile klimmetjes. Ik had de route van internet gedownload en het ging een groot deel goed, maar op het eind liepen we tegen een nieuw geplaatst hek aan, waar we uiteindelijk toch overheen moesten klimmen. Lastig door de hoogte en het prikkeldraad, maar weer gelukt zonder kleerscheuren. Terug zijn we maar over de (drukke) weg gelopen. Niet leuk, maar wel snel! Évora Monte is een versterkt plaatsje op de top van een heuvel., nog volledig ommuurd en de muren zijn bijna geheel rond te lopen. Het kasteel was dit weekend gesloten, maar in het plaatselijke restaurantje hebben we heerlijk zitten eten, een Thaise schotel met eend en pompoen :). Vanochtend rustig aan gedaan, het was mistig en de mist bleef lang hangen. Pas tegen twaalven werd het zonnig en zijn we erop uitgegaan. Een gemarkeerde rondwandeling van 9km met een lunchpauze aan een klein meertje, heerlijk rustig.

2019-03-05 - Campo Maior
Vorige week dinsdag zijn we met de camper naar het plaatsje Nisa gereden om daar wat rond te kijken en een kleine wandeling te maken. Nisa is een moderne stad met een historische kern met wat resten van stadsmuren, de Igreja Matriz en 2 kleine musea met kantborduurwerk en met kleine steentjes ingelegd aardewerk. De wandeling was vanaf het gehucht Chão da Velha, aan het eind van de geasfalteerde weg, over heuvelachtig landbouwgebied naar de rivier Tejo. Voor de wandeling nog even zitten lunchen op een bankje bij het vertrekpunt, waarbij we door een oud mannetje werden verrast met twee grote sinaasappels. De mensen zijn hier overal erg vriendelijk en gastvrij. Teruggereden over een mooie smalle binnenroute via Barregem de Povõa om daar bij de camperplaats ons vuile water te lossen, dat scheelt gesjouw met emmers op de camping :). Woensdag een rustdag gehouden en donderdag er weer op uit voor een langere wandeling bij Galegos. Een grenswandeling van 12km deels over smalle asfaltwegen en deels over steile (smokkel)paden door verborgen valleien. Weer een riviertje moeten oversteken met behulp van granieten stepstones. De natuur doet zijn best, de mimosa staat volop in bloei en overal worden we begeleid door kwetterende vogeltjes. Op de terugweg een bak ijs gekocht en lekker in het zonnetje op de camping op zitten eten. Vrijdag weer ingepakt en doorgereden naar Campo Maior. Eerst nog een stop in Portalegre om bij de LeClerc supermarkt de wasmachine en droger uit te proberen, want de wasmachine op de camping was kapot. Werkt prima, machines die 10-18kg was aankunnen en binnen 40 minuten klaar zijn! In Campo Maior aangekomen bij camping Os Anjos met een Nederlandse beheerder die enthousiast over het stadje en de omgeving verteld. Zaterdag naar de carnavalsoptocht in het stadje gekeken, de campingbeheerder en zijn vrouw deden ook mee, daarna op een terrasje van een gintonic zitten genieten en de dag afgesloten met een durumrol bij de plaatselijke Turk. Campo Maior is bekend door de koffiefabriek van Delta koffie, de 5e koffiefabrikant van de wereld en opgericht door een plaatsgenoot, die door zijn sociale beleid een belangrijke rol speelt in de werkgelegenheid en welvarendheid van de regio. Bij de fabriek is een koffiemuseum, waar op een interactieve manier de ontstaansgeschiedenis en bereidingswijze van de koffie wordt verteld. Gisteren een fietstocht gemaakt, een rondje van 50km. Eerst naar het vestigingsplaatsje Ouguela, een op een heuvel gebouwde versterkt dorp met nog intakte muren, Het dorp is nooit gegroeid, waardoor de muren nog in originele staat zijn, nergens doorgebroken voor wegen of huizen. Men is nu wel bezig alle versterkingen in de regio op te knappen, muren worden hersteld en de bestrating verneuwd. Verder met het rondje eerst naar een kapelletje en wat resten van een Romeinse brug en dan langs de grens richting de Barragem do Abrilongo en via het dorp Desgolados weer terug naar de camping. Mijn accu was zo'n 10km voor de camping weer op. De kleine klimmetjes worden dan een heus probleem :), zwetend doorploetern in de eerste versnelling. Anja was wel zo lief om al lachend aan te bieden de tas met brood van me over te nemen :( en verder fluitend langs me heen te rijden. Vandaag rustig aan gedaan, vanmiddag is het begonnen met regenen, ook morgen wordt een regen en dus binnenblijfdag.

2019-02-25 - Castelo de Vide
Na nog een rustdag in Monfragüe weer doorgereden richting Portugal. Al na een kwartiertje zagen we langs een weg een klein, geheel door een stadsmuur omgeven stadje. Geen toeristische verwijzingen, toch maar gaan kijken. Inderdaad een leuk klein stadje, bij een poort in de stadsmuur kon je al direct via een uitgesleten stenen trap de muur op. Na een kleine kilometer was de doorgang versperd en moesten we naar beneden. Nog wat rondgezworven door de smalle straatjes en koffie gedronken bij een cafeetje dat er gesloten uitzag, maar waar blijkbaar heel het dorp koffie kwam drinken. Voor het eerst dat we op onze beurt moesten wachten. Onder het dorp lag nog een mooie Romeinse brug over de rivier. Onze tocht vervolgend reden we door de grensstreek van Spanje en Portugal, een behoorlijk leeg deel van de provincie Extremadura, wel erg mooi. Bij het plaatsje Alcántera bij de enorm grote en mooie Romeinse brug geluncht en daarna het stadje ingelopen. Een mooi kloostercomplex en een aantal oude tot ruïnes vervallen kerken met overal ooievaarsnesten. Na toch wel een vermoeiende tocht aangekomen in Portugal in Castelo de Vide. Op de camping Quinta do Pomerinho hadden we in oktober ook al gestaan, dus dat was bijna thuiskomen. Het weer is hier ook geweldig, elke dag weer volop zon tot ongeveer 6 uur s-avonds. Lekker om na een wandeling of fietstocht lekker in de zon te kunnen zitten. Gisteren een wandeltocht gemaakt vanaf de camping, door mooie uitgestrekte veeteeltboerderijen met veel oude mooi gevormde kurkeiken. 2x een riviertje moeten oversteken via stepstones. Dit zijn granieten blokken die in het water zijn geplaatst. Soms met met grote hoogte verschillen wat het lastig maakt. En bij de tweede oversteek was ook nog een blok omgevallen, waardoor Anja er maar voor koos om door het water te waden. Vandaag een rondje gefietst (48km) langs een mooi gelegen stuwmeer en langs verschillende hunebedden en een menhir. Het terrein is heuvelig met grote granietblokken en veel kurkeiken. Voor mij een grote aanslag op de fietsaccu. Bij de camping aangekomen, was die helemaal leeg, dus het laatste heuveltje op moest ik zelf doen.

2019-02-20 - Monfragüe
Donderdag vanaf de camping een wandeling gemaakt via het dorpje Gavin naar de ruïnes van een klooster op de berghelling tegenover de camping. Zo op zicht geen sneeuw te bekennen, maar al gauw bleek dat de wandelpaden op veel plaatsen nog dik in de sneeuw zaten. Dat gaf op sommige steile stukken boven de rivier en waar de sneeuw ook nog eens was verijst wel behoorlijk wat stress, Elke stap eerst goed uittrappen! De ruïnes bleken overdekt en met een hek te zijn afgezet, maar die kon gelukkig worden geopend om het bouwwerk ook van binnen te bekijken. Daarna weer afgedaald en doorgelopen naar Biescas, een oud stadje met een wintersport sfeer. Bij een restaurantje met een Nederlandse naam 'Taberne Gouda' en met Nederlandse opschriften en naamborden lekker Spaans gegeten! Vrijdag een rustdag genomen en op de camping lekker van de zon genoten. Zaterdag weer verder naar het zuiden, bij het plaatsje Almenar de Soria nog even gestopt om het plaatselijke kasteeltje te bekijken, helaas gesloten, maar wel een mooie lunchstop. Overnacht bij het plaatsje Soira, met een camperplaats langs de Douro en enkele mooie kerkjes en klooster langs de rivier. Zondag doorgereden naar Avíla, een stad met een intacte stadsmuur. De camperplaats is op een enorm parking met zicht op de stadsmuur. Het stadje is behoorlijk toeristisch, met veel restaurantjes en bars. Na de stadsmuur te hebben bewandeld en het stadje te hebben bekeken, weer lekker van een menu del día genoten. Maandag weer door naar NP Monfragüe, een mooie rit door Vale de Jerte, een prachtige vallei met enkele watervallen en veel wandelmogelijkheden, echt een plek om naar terug te gaan als het wat warmer is, Camping Monfragüe is een oude bekende, goed sanitair, ruime plaatsen en erg rustig. Gisteren naar het park gereden en een wandeling van 17km gemaakt, de Ruta Rioja. Een mooie wandeling naar de resten van een kasteel op de bergrug en met veel uitzicht op de omliggende bergkammen en de vele vale gieren die hier nestelen en rondvliegen. Vandaag een fietstocht gemaakt op de naastgelegen Via Verde, een fietspad over een oud spoortraject. Helaas was het pad na 3km versperd ivm werkzaamheden. Dan maar terug en een rondje via het stadje Malpartida de Plasencia gemaakt. Hier weer eens een barretje gevonden met chocolademelk en churros, hmm. Terug op de camping weer lekker in de zon kunnen zitten.

2019-02-13 - Gavín
Onze eerste reisdag met de camper was bizar. Veel wind en regen, hele stukken over slechte Belgische snelwegen met veel gaten en spoorvorming. Over de tolweg naar Parijs. De files op de binnenring vielen uiteindelijk wel mee. De eerste nacht doorgebracht op camping Paris Beau Village, net onder Parijs. De tweede dag over rustige N wegen en met mooier weer richting Bordeaux. Overnacht op een kleine camperplaats bij Nonaville. Rustig en naast de wijnvelden voor de Cognac. Gisteren na een kronkelrit door de Pyreneeën aangekomen op de camping in Gavín, in de Spaanse Pyreneeën. Het is hier zonnig en in de zon lekker warm. Voor de sneeuw is dat minder. Het heeft de afgelopen 2 weken nauwelijks gesneeuwd en alleen op de hoog gelegen pisten wordt nog geskied. We zijn vandaag naar Balnario de Panticosa gegaan om te kijken of we daar wat met onze opblaasbare sneeuwschoenen konden wandelen. Een mooi dal met een meertje en een paar lelijke kuuroordhotels. De langlaufbaan is OK, maar de paden om met sneeuwschoenen te wandelen zijn niet goed aangegeven. Bij wat rondwandelen vonden we uiteindelijk toch een route en zijn die maar met de gewone wandelschoenen opgegaan. De sneeuw was hard genoeg, maar bij een steile gladde afdaling zijn we toch maar omgekeerd. Bij de skipistes van Formigal/Portalet was het een stuk drukker, maar ook daar zag de sneeuw er op veel plaatsen ijzig uit er er waren geen sneeuwschoen en langlauf mogelijkheden. Terug op de camping lekker in de zon gezeten (18 graden). Toch wel apart, zicht op besneeuwde bergtoppen en in je Tshirt in het zonnetje zitten.